وبلاگ

تعریف فشن (Fashion)

فشن را می توان به صورت ساده به عنوان شیوه پوشش و اکسسوری هایی تعریف کرد که در هر دوره زمانی توسط گروه های مختلفی از افراد مورد استفاده قرار می گیرد.

ممکن است بین لباس های گرانی که طراحان فشن طراحی می کنند و در ران وی های پاریس و نیویورک به نمایش گذاشته می شود و لباس های اسپرت و استایل های خیابانی که در مراکز خرید و بازارهای مختلف در سراسر دنیا به فروش می روند تفاوت مشخصی وجود داشته باشد.

به هر حال، صنعت فشن شامل طراحی، ساخت، توزیع، مارکتینگ، فروش، تبلیغات و ترویج هر نوع لباس (زنانه، مردانه و لباس کودک) می شود که می تواند شامل لباس های کمیاب و گران قیمت سطح بالا که کار طراحان فشن است تا لباس های معمولی و روزمره باشد. از طرف دیگر، اصطلاح «صنایع فشن» شامل صنایع و خدمات متعددی که میلیون ها نفر را در سراسر دنیا به در آن اشتغال دارند نیز می شود.

صنعت فشن محصول دنیای مدرن است. تا قبل از قرن ۱۹ میلادی، تقریباً تمامی لباس ها سفارشی بوده و به طور اختصاصی برای افراد دوخته می شدند. هر یک از افراد ممکن بود یا خود برای خود لباس بدوزند یا به خیاط دوختن آن ها را سفارش دهند. با آغاز قرن بیستم، با گسترش تکنولوژی های جدید مانند چرخ خیاطی و افزایش سرمایه داری در جهان در کنار توسعه سیستم تولید کارخانه ای در جهان و گسترش فروشگاه های بزرگ؛ لباس و پوشاک در سایزهای استاندارد تولید انبوه شدند و با قیمت هایی ثابت به فروش رفتند.

صنعت فشن ابتدا در اروپا و آمریکا توسعه یافت. در آن زمان معمولاً طراحی پوشاک در یک کشور، تولید آن در کشور دیگر و فروش آن در کشور ثالثی اتفاق می افتاد. صنعت فشن معمولاً در اغلب کشورها به عنوان کارفرمایی بزرگ شناخته شده و برای افراد زیادی کار ایجاد می کند. البته به دلیل منتقل شدن فرآیند تولید پوشاک به کشور های ثالث و برون سپاری آن این آمار اشتغال زایی تا حد زیادی دستخوش تغییر شده است. حتی با این وجود همچنان صنعت فشن بخش زیادی از تولید اقتصادی کشورها را به خود اختصاص می دهد.